Autorzy: Elżbieta Molak (historyk sztuki) i Ireneusz Racławicki (historyk), pracujący pod kierownictwem Romana Nowackiego - prof. Politechniki Opolskiej, starają się, pomimo naukowego charakteru cyklu, w sposób przystępny opisywać historię miejscowości, majątków ziemskich i związanych z nimi rodów. Istotnym elementem publikacji są również opisy architektoniczne, i to nie tylko pałaców czy dworów, ale także spichlerzy, stodół i innych obiektów gospodarczych, które powoli znikają z krajobrazu. Atrakcyjnym uzupełnieniem tekstu są zdjęcia archiwalne i współczesne, mapy i szkice. Ambicją Wydawnictwa jest opisanie wszystkich zespołów pałacowo-parkowo-folwarcznych na naszym terenie. Biorąc pod uwagę ich liczbę (około 300), przewidujemy wydanie sześciu tomów. Książka äZapomniane zabytki. Dwory i pałace wiejskie południowej Polski.ö Śląsk Opolski u tom I wychodzi naprzeciw popularyzacji szczególnego, dorobku Opolszczyzny Badając poszczególne majątki rycerskie (ich liczbę oceniamy na Opolszczyźnie na około 300, ilość parków jest zbliżona u ok.190 wpisanych jest do rejestru zabytków) wnioskujemy, że parki są nadal najbardziej zaniedbaną dziedziną ochrony, zarówno jako obszary przyrodniczo cenne jak i zabytki kultury. A przecież zachowane wartości historyczne parków świadczą o kulturowej ich obecności w organizacji przestrzeni wiejskiej. W wielu opisywanych parkach podworskich rosną okazałe drzewa rodzimych gatunków, które często są pozostałością lasu starszego od parku. Uznane jako pomniki przyrody z racji swego sędziwego wieku i wielkich rozmiarów budzą podziw i powszechne zainteresowanie. Obok drzew pochodzenia rodzimego spotykamy też cenne gatunki i odmiany drzew i krzewów ozdobnych sprowadzanych do Polski czasem z bardzo odległych krajów. Wskazują one na możliwość aklimatyzacji w określonych warunkach siedliskowych. Zróżnicowane zespoły roślinne kształtujące się na terenach parków, pod wpływem zmiennej presji człowieka, określają tempo i kierunek przemian szaty roślinnej tych obiektów.

Autorzy książki pragną przyczynić się do popularyzacji walorów Śląska Opolskiego poprzez ukazanie historii i wartości zabytkowych mało znanych zespołów pałacowo-parkowych i folwarcznych. Książkę wyróżnia spośród wielu publikacji na rynku wszechstronne spojrzenie. Mowa tu będzie o całym zespole elementów zieleni towarzyszących ziemiańskim siedzibom, a także o budownictwie folwarcznym, tak istotnym dla funkcjonowania ówczesnych majątków, uprawach i hodowlach, co wzbogaca naszą wiedzę o historii gospodarczej i wysokich osiągnięciach cywilizacyjnych regionu. Rzetelne omówienie wartości i obecnego stanu zachowania zespołów rezydencjalnych na Opolszczyźnie ułatwi przygotowanie programu ich rewitalizacji, co pozwoli powstrzymać proces niszczenia tych cennych obiektów oraz przyczyni się do rozwoju turystyki. Mamy nadzieję, że za sprawą tej książki nazwy przedstawionych tu miejscowości będą się odtąd kojarzyć Czytelnikom z wdzięcznym kształtem pałacu, dowodzącymi gospodarności i umiłowania ładu koncepcjami zabudowy gospodarczej, malowniczym układem parku, a czasem, niestety, z myślą o pilnym podjęciu społecznych starań o przywrócenie zabytkowym obiektom ich utraconych walorów.